Суббота, 18.11.2017, 01:07
Приветствую Вас Гость | RSS
Минский клуб домашнего виноделия
Главная » Статьи » Библиотека » Статьи

Наша Страва – 2: Пра парэчкавае віно і суверэннае бырла

Ледзь не штогод у нашай Сінявокай прымаюцца ўрадавыя пастановы, каб скараціць вытворчасць у краіне мацаванага пладовага віна, называнага па-простаму «чарніламі», на карысць высакаякасных натуральных фруктовых і ягадных вінаў. У стужцы навінаў пару раз на год мільгаюць паведамленні, як нашы натуральныя віны ці то з Талачына, ці то з Гомеля, ці яшчэ аднекуль перамаглі ў міжнародным конкурсе, як журы было ўражана «арыгінальным, непаўторным смакам»… Праўда, чамусьці нідзе ў гандлі потым знайсці гэтых лаўрэатаў немагчыма. Ды і назвы ў іх нейкія малаарыгінальныя (не тое што смак і водар, калі верыць далёкаму журы) — як правіла, «Беларускі пачастунак-з-нечым-там». То можа, я таму ўвесь час праколваюся, купляючы нізкаякасных «цёзак» заміж сціплых шэдэўраў? Я не так шмат п’ю віна і сікеры, але за такімі навінамі сачу пільна, і мяне, лічы, настойлівая прапаганда ўжо сагітавала: наважыўся цалкам перайсці на натуральныя віны з мясцовай сыравіны. У крайнім выпадку надрукую саматужных этыкетак на ўласным прынтары, акуратна заклею «Пачастунак» — ужо даруйце слабасць да высакалобых назваў і камерцыйных легенд — і разыграю гасцей-снобаў, якія не вераць мясцовым вінаробам. Але, халера, мне ўвесь час не шанцуе — не магу нідзе набыць тое якаснае натуральнае віно, узяў бы адразу пару-тройку скрынак. Ну чаму яго наліваюць з-пад крыса толькі абраным журналістам на дэгустацыях?

Вось адзін наш вельмі вядомы вытворца алкаголю пачаў вырабляць нібыта натуральнае віно з чорных парэчак. Прытым фантастычна таннае, менш за 5 тыс. руб. за бутэльку. Як казаў той народны пісьменнік — «такое багацце, такая смаката!». Але смаката цалкам адпавядае багаццю: галава пасля таго натуральнага баліць, у роце пякотка, і закрадаецца ўсё ж здрадніцкая думка, ці не дабіраюць усё ж градус старым правераным спосабам, дадаючы найчысцейшага бульбянога спірту ў парэчкавы кампот?

40576-medium

У мяне даўні «пункцік» наконт парэчкавага віна: маю вар’яцкую тэорыю, што менавіта яно для жыхароў нашых шыротаў — справа гонару і годнасці, нагода кінуць выклік шавіністам міжземнаморскай гастранаміі з іх шматтысячагадовым культам вінаграду. Ну, не выспявае пад нашым сціплым сонцам ваша лаза, дык што, праз тое і мы — не людзі? Але ж прагныя да сонца парэчкі за наша кароткае балтыйскае лета так стараюцца ўвабраць у сябе жыватворчыя промні, што і ваш распешчаны вінаград можа пазайздросціць. Нездарма ў скандынаўскіх мовах парэчку называюць Solbær — «сонечная ягада». Лепшага матэрыялу для вінаробства ў нашым клімаце не знайсці.

Таму з пачатку ХХ стагоддзя ў нашай частцы Еўропы даволі настойліва спрабавалі паставіць вінаробства з парэчак на прамысловыя рэйкі. У літоўцаў вытворчасць натуральных вінаў заклаў ў канцы 1920-х мясцовы «піянер» Баліс Каразія, і створаны ім у Анікшчаі завод вырабляе парэчкавае і іншыя ягадныя віны да сёння. Гісторыя сям’і вінаробаў Каразія, якую нават Саветы настойліва намаўлялі вярнуцца на радзіму, каб узначаліць вытворчасць на родным заводзе, — гэта ўвогуле сюжэт для ТБ-серыяла. А віно, якое цяпер называюць Voruta ў гонар загадкавага Міндоўгавага замка (не ўступаю тут у дыскусію з прыхільнікамі Ермаловіча), лічыцца адным з прадуктаў нацыянальнай спадчыны Літвы. Яго ж спрабуюць эксплуатаваць і ў турбізнэсе: паводле адной з рэтра-праграм, у Анікшчай можна прыехаць на вузкакалейцы ў вагоне 1920-х (добра б захапіць з сабой штосьці з напісанага ў тыя гады Агатай Крысці!) і прадэгуставаць тамтэйшую вінпрадукцыю, заядаючы найлепшымі гатункамі літоўскіх жа сыроў… Ну і каштуе мясцовае парэчкавае не танней за нізкаякасныя вінаградныя мясцовага разліву, даражэй за нашае разы ў тры. І пастаўляецца на экспарт у Еўропу. Праўда, нягледзячы на вынаходлівасць і сучасны мэнэджмэнт, выжываць літоўскім вінаробам цяжка: мабыць, не так проста ўсё ж разбіць устойлівы стэрэатып суайчыннікаў, што віно з мясцовай сыравіны можа быць толькі «танным-і-сярдзітым».

Вырабляюць парэчкавае віно ў Даніі, у Швецыі вытворчасць пачынае адраджацца пасля дзесяцігоддзяў забароны… А вось каму сапраўды ўдалося вывесці парэчкавае віно ў «вышэйшую лігу», дык гэта фінам, дарма што яны на сваёй поўначы маюць так мала сонца. Пры ўступленні ў ЕС у 1994 г. краіна мусіла змякчыць сваё антыалкагольнае заканадаўства, і хаця ўсё мацнейшае за 4.7% прадаецца толькі ў нацыянальнай манаполіі Alko, для вытворцаў натуральных вінаў, слабейшых за 13%, зрабілі выключэнне: мясцовым фермерам далі права прадаваць іх, але толькі вырабленае самастойна. І пачаўся сапраўдны росквіт гэтай галіны індустрыі, бы ў той Італіі. Сёння ў Фінляндыі існуе некалькі дзясяткаў вінаробных фермаў, якія прапануюць турыстам не толькі мясцовыя натуральныя віны, але і традыцыйную кухню і ўвесь набор іншых агратурыстычных асалодаў… Там граюць вяселлі і святкуюць юбілеі, а бутэлькі з не менш прывабнымі за вінаграднае віно этыкеткамі, па 10-15 еўра, з задавальненнем вязуць дадому замежнікі, у тым ліку дарагія расіяне, галоўныя спажыўцы нашых харчоў… Так, гэта я намякаю.

Я разумею, што Беларусі трэба развіваць інтэнсіўную сельскую гаспадарку. Але насуперак стэрэатыпам мужыцкага прагматызму, сёння прадаць сельгаспрадукцыю дорага можна, толькі дадаўшы ў яе культурны кампанент. Містэрыю. А калі гутарка ідзе пра віно — дык абавязкова сямейную легенду, жывую гісторыю мясцовай супольнасці, цеплыню прыватных рук і сэрцаў. Таму, прабачце, я не веру ў будучыню парэчкавага або якога хочаце іншага мясцовага віна, вырабленага забюракратызаванымі дзяржаўнымі канцэрнамі. Колькі б ні прынялі новых пастановаў, у віна, якое не мае містычнай сувязі з гісторыяй канкрэтнай сям’і, няма душы, гэта толькі бырла. Няхай сабеі суверэннае. З нецярплівасцю чакаю прэцэдэнту, калі за вытворчасць парэчкавага ў Беларусі возьмецца канкрэтная сямейная ферма.

Алесь Белы



Источник: http://budzma.org
Категория: Статьи | Добавил: DzedFyodar (18.04.2012)
Просмотров: 750 | Теги: парэчка, смородина | Рейтинг: 0.0/0

Поделиться:
Всего комментариев: 0
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Регистрация | Вход ]
Меню сайта
Форма входа
Категории раздела
Книги
Статьи
Публикации
научное обоснование виноделия
Поиск
Облако тегов
віно кніга форум законодательство бочка бутыль изготовление клюква рецепты малина дегустация пробка пітны мёд Старка гарэлка игристое вино актинидия коломикта лимонник китайский мёд виноград купаж наліўка Черная смородина шиповник парэчка «Химия и жизнь» История кальвадос настойка Крупнік ніліўка рэцэпт смородина встреча винный погреб Чернила акцыі шампанскае шампанское Стокгольм божоле Франция вино фигура эксперимент праздник битва САМОГОН Самогонка Брага закон подделка бырло Запрет львов фестиваль декупаж бутылка графин тара Коллекция Піва сомелье бырла
ДРУЗЬЯ
"Belpohod.info" - Активный туризм в Беларуси
Наша реклама
Статистика

Онлайн всего: 1
Гостей: 1
Пользователей: 0